بلاگ
سرمایه گذاری در واحدهای تجاری وابسته استاندارد حسابداری شماره ۲۰
استاندارد حسابداری شماره ۲۰ چیست؟
استاندارد حسابداری شماره ۲۰ با عنوان سرمایه گذاری در واحدهای تجاری وابسته و مشارکت های خاص، یکی از استانداردهای مهم حسابداری برای شرکت هایی است که در سایر واحدهای تجاری سرمایه گذاری کرده اند اما رابطه آنها با شرکت سرمایه پذیر به شکل کنترل کامل نیست.
گاهی یک شرکت در شرکت دیگری سرمایه گذاری می کند و می تواند بر تصمیم های مهم مالی و عملیاتی آن تاثیر بگذارد.
در چنین شرایطی، سرمایه گذار ممکن است:
- کنترل کامل شرکت سرمایه پذیر را نداشته باشد.
- اما نفوذ قابل ملاحظه داشته باشد.
- یا به همراه سایر شرکا، کنترل مشترک داشته باشد.
استاندارد حسابداری شماره ۲۰ نحوه حسابداری این نوع سرمایه گذاری ها را مشخص می کند.
خلاصه استاندارد حسابداری شماره ۲۰ در یک نگاه
| مورد | توضیح |
|---|---|
| عنوان استاندارد | سرمایه گذاری در واحدهای تجاری وابسته و مشارکت های خاص |
| شماره استاندارد | ۲۰ |
| نسخه فعلی | تجدیدنظرشده ۱۳۹۸ |
| موضوع اصلی | نحوه حسابداری سرمایه گذاری در واحدهای وابسته و مشارکت های خاص |
| رابطه سرمایه گذار | نفوذ قابل ملاحظه یا کنترل مشترک |
| روش اصلی حسابداری | روش ارزش ویژه |
| مبنای شناسایی سود | سهم سرمایه گذار از سود یا زیان سرمایه پذیر |
| موضوع مهم | تشخیص نفوذ قابل ملاحظه و کنترل مشترک |
| کاهش ارزش | بررسی ارزش دفتری سرمایه گذاری |
| هدف | ارائه اطلاعات صحیح درباره سرمایه گذاری های با نفوذ قابل ملاحظه |
استاندارد حسابداری شماره ۲۰ برای واحدهای تجاری دارای نفوذ قابل ملاحظه یا کنترل مشترک بر سرمایه پذیر کاربرد دارد و نحوه استفاده از روش ارزش ویژه برای حسابداری این سرمایه گذاری ها را مشخص می کند.
هدف استاندارد حسابداری شماره ۲۰
هدف اصلی استاندارد شماره ۲۰، تعیین نحوه حسابداری سرمایه گذاری در:
- واحدهای تجاری وابسته
- مشارکت های خاص
و تعیین الزامات استفاده از روش ارزش ویژه برای این سرمایه گذاری ها است.
این استاندارد کمک می کند آثار اقتصادی سرمایه گذاری در صورت های مالی سرمایه گذار به شکل مناسب تری منعکس شود.
برای مثال، اگر شرکت سرمایه پذیر سود کسب کند، سرمایه گذار نیز باید سهم خود از این سود را طبق روش حسابداری مربوط در نظر بگیرد.
همچنین اگر شرکت سرمایه پذیر زیان ایجاد کند، سهم سرمایه گذار از زیان نیز باید در حسابداری سرمایه گذاری مورد توجه قرار گیرد.
واحد تجاری وابسته چیست؟
واحد تجاری وابسته، واحدی است که سرمایه گذار بر آن نفوذ قابل ملاحظه دارد، اما کنترل آن را در اختیار ندارد.
به زبان ساده، سرمایه گذار می تواند در تصمیم گیری های مهم شرکت سرمایه پذیر تاثیرگذار باشد، اما به تنهایی نمی تواند تصمیم های اصلی شرکت را کنترل کند.
برای مثال، شرکت «الف» ممکن است در شرکت «ب» سرمایه گذاری کند و:
- در جلسات تصمیم گیری مهم حضور داشته باشد.
- عضو هیئت مدیره داشته باشد.
- در سیاست های مالی و عملیاتی تاثیرگذار باشد.
اما کنترل کامل شرکت «ب» را در اختیار نداشته باشد.
در چنین شرایطی، شرکت «ب» می تواند یک واحد تجاری وابسته محسوب شود.
نفوذ قابل ملاحظه چیست؟
نفوذ قابل ملاحظه یعنی توانایی مشارکت در تصمیم گیری های مربوط به سیاست های مالی و عملیاتی سرمایه پذیر، بدون اینکه سرمایه گذار کنترل یا کنترل مشترک بر آن واحد داشته باشد.
نفوذ قابل ملاحظه می تواند از طریق موارد مختلفی ایجاد شود.
برای مثال:
- داشتن نماینده در هیئت مدیره
- مشارکت در فرآیندهای سیاست گذاری
- انجام معاملات با اهمیت با سرمایه پذیر
- جابه جایی مدیران اصلی
- در اختیار داشتن اطلاعات مهم مدیریتی
بنابراین، نفوذ قابل ملاحظه فقط به درصد مالکیت سهام محدود نمی شود.
درصد مالکیت و نفوذ قابل ملاحظه
درصد مالکیت یکی از عواملی است که در بررسی نفوذ قابل ملاحظه اهمیت دارد.
اما برای تشخیص رابطه بین سرمایه گذار و سرمایه پذیر، باید شرایط واقعی نیز بررسی شود.
ممکن است یک شرکت با درصد مشخصی از مالکیت، نفوذ قابل ملاحظه داشته باشد.
از طرف دیگر، ممکن است صرف داشتن درصدی از سهام، به تنهایی برای اثبات نفوذ قابل ملاحظه کافی نباشد.
به همین دلیل، عواملی مانند حق رای، ترکیب سهامداران و ساختار تصمیم گیری نیز باید بررسی شوند.
مشارکت خاص چیست؟
مشارکت خاص، توافقی قراردادی است که در آن دو یا چند طرف، کنترل مشترک یک فعالیت اقتصادی را در اختیار دارند.
در این نوع مشارکت، تصمیم های مهم مربوط به فعالیت های اصلی معمولا نیازمند توافق طرف هایی است که کنترل مشترک دارند.
برای مثال، دو شرکت ممکن است برای اجرای یک پروژه بزرگ با یکدیگر همکاری کنند.
هیچ یک از دو شرکت به تنهایی نمی تواند تصمیم های اصلی پروژه را اتخاذ کند و تصمیم گیری های مهم به توافق هر دو طرف نیاز دارد.
این وضعیت می تواند نمونه ای از کنترل مشترک باشد.
کنترل مشترک چیست؟
کنترل مشترک یعنی کنترل یک فعالیت اقتصادی به صورت مشترک و بر اساس توافق قراردادی بین دو یا چند طرف.
در کنترل مشترک، تصمیم های مربوط به فعالیت های اصلی معمولا بدون توافق طرف های دارای کنترل مشترک امکان پذیر نیست.
بنابراین، تفاوت مهم بین کنترل کامل و کنترل مشترک این است که:
- در کنترل کامل، یک واحد می تواند تصمیم های اصلی را کنترل کند.
- در کنترل مشترک، تصمیم گیری به توافق چند طرف نیاز دارد.
روش ارزش ویژه چیست؟
روش ارزش ویژه، روش اصلی حسابداری سرمایه گذاری در واحدهای تجاری وابسته و مشارکت های خاص است؛ مگر در مواردی که شرایط معافیت یا استثناهای مربوط وجود داشته باشد.
در این روش، مبلغ دفتری سرمایه گذاری با توجه به سهم سرمایه گذار از تغییرات خالص دارایی های سرمایه پذیر تغییر می کند.
به زبان ساده:
اگر شرکت سرمایه پذیر سود کسب کند، سهم سرمایه گذار از سود می تواند باعث افزایش مبلغ سرمایه گذاری شود.
اگر شرکت سرمایه پذیر زیان ایجاد کند، سهم سرمایه گذار از زیان می تواند باعث کاهش مبلغ سرمایه گذاری شود.
مثال ساده روش ارزش ویژه
فرض کنید شرکت «الف» در شرکت «ب» سرمایه گذاری کرده است.
در طول سال:
- سود شرکت «ب»: ۱۰ میلیارد ریال
- سهم شرکت «الف» از سود: ۳۰ درصد
محاسبه سهم سرمایه گذار:
۱۰ × ۳۰٪ = ۳ میلیارد ریال
بنابراین سهم شرکت «الف» از سود شرکت «ب» برابر با ۳ میلیارد ریال است.
این مبلغ طبق الزامات روش ارزش ویژه در حسابداری سرمایه گذاری مورد توجه قرار می گیرد.
تغییرات مبلغ دفتری سرمایه گذاری
در روش ارزش ویژه، مبلغ دفتری سرمایه گذاری ممکن است به دلایل مختلف تغییر کند.
مهم ترین عوامل عبارت اند از:
- سهم سرمایه گذار از سود سرمایه پذیر
- سهم سرمایه گذار از زیان سرمایه پذیر
- دریافت سود سهام
- تغییرات سایر اقلام سود و زیان جامع
- تغییرات حقوق مالکانه سرمایه پذیر
- کاهش ارزش سرمایه گذاری
به همین دلیل، مبلغ سرمایه گذاری در طول زمان ممکن است با مبلغ اولیه خرید متفاوت شود.
تفاوت روش ارزش ویژه و روش بهای تمام شده
| معیار مقایسه | روش ارزش ویژه | روش بهای تمام شده |
| مبنای اصلی | سهم سرمایه گذار از تغییرات خالص دارایی ها | مبلغ اولیه سرمایه گذاری |
| اثر سود سرمایه پذیر | بر مبلغ سرمایه گذاری اثر می گذارد | معمولا مستقیما مبلغ سرمایه گذاری را تغییر نمی دهد |
| اثر زیان سرمایه پذیر | می تواند مبلغ سرمایه گذاری را کاهش دهد | طبق الزامات روش مربوط بررسی می شود |
| دریافت سود سهام | طبق الزامات روش ارزش ویژه ثبت می شود | طبق الزامات روش مربوط ثبت می شود |
| هدف | انعکاس سهم سرمایه گذار از عملکرد سرمایه پذیر | حفظ مبنای اولیه سرمایه گذاری |
شناسایی سهم سرمایه گذار از سود یا زیان
یکی از مهم ترین ویژگی های روش ارزش ویژه، شناسایی سهم سرمایه گذار از عملکرد واحد سرمایه پذیر است.
اگر سرمایه پذیر سود کسب کند:
سهم سرمایه گذار از سود = سود سرمایه پذیر × درصد سهم سرمایه گذار
اگر سرمایه پذیر زیان ایجاد کند:
سهم سرمایه گذار از زیان = زیان سرمایه پذیر × درصد سهم سرمایه گذار
البته محاسبه نهایی باید با توجه به شرایط واقعی سرمایه گذاری و الزامات استاندارد انجام شود.
مثال محاسبه سهم از سود و زیان
فرض کنید:
- سود شرکت وابسته: ۵۰ میلیارد ریال
- سهم سرمایه گذار: ۲۰ درصد
سهم سرمایه گذار از سود:
۵۰ × ۲۰٪ = ۱۰ میلیارد ریال
در صورت زیان ۵۰ میلیارد ریالی نیز سهم سرمایه گذار از زیان بر اساس سهم مربوط محاسبه خواهد شد.
سود سهام در روش ارزش ویژه
دریافت سود سهام از واحد تجاری وابسته یا مشارکت خاص، باید با توجه به روش ارزش ویژه و الزامات مربوط حسابداری شود.
در روش ارزش ویژه، سود سرمایه پذیر معمولا در زمان شناسایی سهم سرمایه گذار از سود مورد توجه قرار می گیرد.
بنابراین، دریافت سود سهام لزوما به معنای شناسایی مجدد درآمد جدید نیست.
این موضوع یکی از تفاوت های مهم روش ارزش ویژه با برخی روش های دیگر حسابداری سرمایه گذاری است.
کاهش ارزش سرمایه گذاری
سرمایه گذاری در واحد تجاری وابسته یا مشارکت خاص ممکن است در طول زمان دچار کاهش ارزش شود.
برخی نشانه های کاهش ارزش عبارت اند از:
- زیان های مستمر سرمایه پذیر
- کاهش شدید ارزش اقتصادی شرکت
- مشکلات مالی
- کاهش فعالیت عملیاتی
- از دست رفتن مشتریان اصلی
- کاهش ارزش دارایی های سرمایه پذیر
- مشکلات قانونی یا اقتصادی
در چنین شرایطی، باید بررسی شود که آیا مبلغ دفتری سرمایه گذاری بیش از مبلغ قابل بازیافت آن است یا خیر.
در صورت وجود شرایط لازم، زیان کاهش ارزش باید طبق الزامات مربوط شناسایی شود.
مثال ساده کاهش ارزش سرمایه گذاری
فرض کنید:
- مبلغ دفتری سرمایه گذاری: ۳۰ میلیارد ریال
- مبلغ قابل بازیافت: ۲۲ میلیارد ریال
تفاوت:
۳۰ – ۲۲ = ۸ میلیارد ریال
در صورت احراز شرایط لازم، مبلغ ۸ میلیارد ریال می تواند به عنوان زیان کاهش ارزش سرمایه گذاری بررسی و شناسایی شود.
تغییر وضعیت سرمایه گذاری
رابطه بین سرمایه گذار و سرمایه پذیر ممکن است در طول زمان تغییر کند.
برای مثال:
- یک سرمایه گذاری عادی به سرمایه گذاری در واحد وابسته تبدیل شود.
- یک واحد وابسته به واحد تجاری فرعی تبدیل شود.
- کنترل مشترک از بین برود.
- نفوذ قابل ملاحظه کاهش پیدا کند.
در این شرایط، روش حسابداری سرمایه گذاری نیز ممکن است تغییر کند.
بنابراین، شرکت باید در هر دوره وضعیت رابطه خود با سرمایه پذیر را بررسی کند.
تبدیل سرمایه گذاری به واحد تجاری فرعی
اگر سرمایه گذار کنترل یک واحد تجاری وابسته را به دست آورد، رابطه سرمایه گذاری می تواند به رابطه شرکت مادر و واحد تجاری فرعی تبدیل شود.
در چنین شرایطی، حسابداری سرمایه گذاری باید طبق الزامات استانداردهای مربوط به ترکیب های تجاری و صورت های مالی تلفیقی بررسی شود.
این موضوع نشان می دهد که تشخیص کنترل، نفوذ قابل ملاحظه و کنترل مشترک اهمیت بسیار زیادی دارد.
از بین رفتن نفوذ قابل ملاحظه
اگر سرمایه گذار دیگر نفوذ قابل ملاحظه ای بر واحد سرمایه پذیر نداشته باشد، وضعیت سرمایه گذاری تغییر می کند.
این اتفاق ممکن است به دلایل زیر رخ دهد:
- فروش بخشی از سهام
- تغییر ساختار مالکیت
- کاهش حق رای
- تغییر توافق های قراردادی
- تغییر در ترکیب سهامداران
در چنین شرایطی، روش حسابداری سرمایه گذاری باید دوباره بررسی شود.
جدول اختصاصی فرآیند حسابداری سرمایه گذاری
| مرحله | پرسش اصلی | اقدام حسابداری |
| ۱ | رابطه سرمایه گذار با سرمایه پذیر چیست؟ | تشخیص وابسته یا مشارکت خاص |
| ۲ | آیا نفوذ قابل ملاحظه وجود دارد؟ | بررسی قدرت مشارکت در تصمیم گیری |
| ۳ | آیا کنترل مشترک وجود دارد؟ | بررسی توافق قراردادی |
| ۴ | روش حسابداری چیست؟ | استفاده از روش ارزش ویژه در موارد لازم |
| ۵ | عملکرد سرمایه پذیر چگونه بوده است؟ | محاسبه سهم از سود یا زیان |
| ۶ | سود سهام دریافت شده است؟ | ثبت طبق الزامات روش مربوط |
| ۷ | ارزش سرمایه گذاری کاهش یافته است؟ | بررسی کاهش ارزش |
| ۸ | رابطه سرمایه گذاری تغییر کرده است؟ | بازنگری روش حسابداری |
| ۹ | چه اطلاعاتی باید افشا شود؟ | ارائه اطلاعات با اهمیت |
تفاوت واحد تجاری وابسته و واحد تجاری فرعی
یکی از موضوعات مهم در حسابداری سرمایه گذاری، تفاوت بین واحد تجاری وابسته و فرعی است.
| ویژگی | واحد تجاری وابسته | واحد تجاری فرعی |
| رابطه اصلی | نفوذ قابل ملاحظه | کنترل |
| میزان قدرت | مشارکت در تصمیم گیری | تصمیم گیری و کنترل فعالیت های اصلی |
| کنترل کامل | وجود ندارد | وجود دارد |
| روش حسابداری اصلی | روش ارزش ویژه | الزامات تلفیق و استانداردهای مربوط |
| نوع رابطه | نفوذ | کنترل |
به طور خلاصه، شرکت وابسته تحت تاثیر سرمایه گذار قرار دارد، اما شرکت فرعی تحت کنترل شرکت مادر است.
تفاوت واحد تجاری وابسته و مشارکت خاص
| معیار | واحد تجاری وابسته | مشارکت خاص |
| نوع رابطه | نفوذ قابل ملاحظه | کنترل مشترک |
| تصمیم گیری | سرمایه گذار می تواند تاثیرگذار باشد | تصمیم های اصلی نیازمند توافق طرف ها است |
| تعداد طرف های اصلی | معمولا یک سرمایه گذار اصلی | دو یا چند طرف دارای کنترل مشترک |
| مبنای رابطه | قدرت تاثیرگذاری | توافق قراردادی |
| روش اصلی حسابداری | روش ارزش ویژه | روش ارزش ویژه در موارد مشمول |
افشای اطلاعات سرمایه گذاری
واحد تجاری باید اطلاعات با اهمیت مربوط به سرمایه گذاری های خود را در صورت های مالی افشا کند.
این اطلاعات می تواند شامل موارد زیر باشد:
- نام واحد تجاری وابسته
- نام مشارکت خاص
- نوع رابطه با سرمایه پذیر
- درصد مالکیت
- میزان نفوذ قابل ملاحظه
- وجود کنترل مشترک
- روش حسابداری سرمایه گذاری
- مبلغ دفتری سرمایه گذاری
- سهم سرمایه گذار از سود یا زیان
- اطلاعات مربوط به کاهش ارزش
- محدودیت های انتقال وجوه
- تعهدات سرمایه گذاری
افشای صحیح این اطلاعات به استفاده کنندگان صورت های مالی کمک می کند وضعیت سرمایه گذاری ها را بهتر ارزیابی کنند.
معافیت از روش ارزش ویژه
در برخی شرایط خاص، ممکن است واحد تجاری از به کارگیری روش ارزش ویژه معاف شود.
برای مثال، برخی واحدهای تجاری اصلی که شرایط مشخصی دارند و صورت های مالی مربوط به آنها طبق استانداردهای حسابداری تهیه می شود، ممکن است مشمول معافیت های مقرر باشند.
همچنین در برخی موارد خاص، سرمایه گذاری هایی که توسط صندوق های سرمایه گذاری و واحدهای مشابه نگهداری می شوند ممکن است طبق الزامات مربوط به ارزش منصفانه اندازه گیری شوند.
بنابراین، انتخاب روش حسابداری باید بر اساس شرایط واقعی سرمایه گذاری و الزامات استانداردهای مربوط انجام شود.
سرمایه گذاری توسط صندوق ها
در برخی شرایط، صندوق های سرمایه گذاری، صندوق های سرمایه گذاری جسورانه و واحدهای تجاری مشابه ممکن است سرمایه گذاری هایی در واحدهای وابسته یا مشارکت های خاص داشته باشند.
برای این نوع سرمایه گذاری ها، در شرایط خاص امکان استفاده از ارزش منصفانه و انعکاس تغییرات آن در صورت سود و زیان وجود دارد.
البته استفاده از این روش به شرایط مقرر در استاندارد و ماهیت سرمایه گذاری بستگی دارد.
اهمیت استاندارد حسابداری شماره ۲۰ برای شرکت ها
رعایت استاندارد حسابداری شماره ۲۰ باعث می شود:
- سرمایه گذاری های مهم شرکت به شکل صحیح گزارش شوند.
- سهم شرکت از سود و زیان سرمایه پذیر مشخص شود.
- نفوذ قابل ملاحظه به درستی شناسایی شود.
- کنترل مشترک از کنترل کامل تفکیک شود.
- کاهش ارزش سرمایه گذاری ها بهتر شناسایی شود.
- اطلاعات مالی برای تصمیم گیری شفاف تر باشد.
برای شرکت هایی که در چند واحد تجاری سرمایه گذاری دارند، مدیریت دقیق این اطلاعات اهمیت زیادی دارد.
اشتباهات رایج در حسابداری سرمایه گذاری های وابسته
اشتباه گرفتن نفوذ قابل ملاحظه با کنترل
داشتن نفوذ قابل ملاحظه به معنای کنترل کامل واحد سرمایه پذیر نیست.
توجه صرف به درصد مالکیت
درصد مالکیت تنها یکی از عوامل تشخیص رابطه سرمایه گذاری است.
ثبت نادرست سهم از سود
در روش ارزش ویژه، سهم سرمایه گذار از سود و زیان باید طبق الزامات مربوط محاسبه شود.
نادیده گرفتن کاهش ارزش
کاهش ارزش سرمایه گذاری باید در هر دوره و با توجه به نشانه های موجود بررسی شود.
ادامه استفاده از روش قبلی پس از تغییر رابطه
اگر سرمایه گذاری به واحد فرعی یا سرمایه گذاری عادی تبدیل شود، روش حسابداری باید دوباره بررسی شود.
افشای ناقص اطلاعات
اطلاعات مهم درباره واحدهای وابسته و مشارکت های خاص باید به شکل شفاف افشا شود.
نقش نرم افزارهای مالی و مدیریتی در مدیریت سرمایه گذاری ها
شرکت هایی که در چند واحد تجاری سرمایه گذاری کرده اند، معمولا با حجم زیادی از اطلاعات مالی و مدیریتی روبه رو هستند.
نرم افزارهای مدیریتی می توانند به شرکت ها کمک کنند:
- اطلاعات سرمایه گذاری ها را ثبت کنند.
- وضعیت شرکت های وابسته را پیگیری کنند.
- درصد مالکیت را مدیریت کنند.
- سود و زیان سرمایه گذاری ها را کنترل کنند.
- قراردادهای مشارکت را ثبت کنند.
- اطلاعات شرکای تجاری را مدیریت کنند.
- گزارش های مدیریتی تهیه کنند.
- اطلاعات مالی و سازمانی را یکپارچه کنند.
یک سیستم یکپارچه می تواند به مدیران کمک کند وضعیت سرمایه گذاری های شرکت را با دقت بیشتری بررسی کنند.
مثال جامع از سرمایه گذاری در واحد وابسته
فرض کنید شرکت «الف» ۳۰ درصد سهام شرکت «ب» را در اختیار دارد.
در طول سال:
- سود شرکت «ب»: ۴۰ میلیارد ریال
- سهم شرکت «الف»: ۳۰ درصد
سهم شرکت «الف» از سود:
۴۰ × ۳۰٪ = ۱۲ میلیارد ریال
اگر شرکت «ب» در همان دوره ۱۰ میلیارد ریال زیان شناسایی کند:
سهم شرکت «الف» از زیان:
۱۰ × ۳۰٪ = ۳ میلیارد ریال
بنابراین، عملکرد شرکت سرمایه پذیر می تواند بر مبلغ دفتری سرمایه گذاری شرکت سرمایه گذار اثر مستقیم داشته باشد.
جمع بندی
استاندارد حسابداری شماره ۲۰ با عنوان سرمایه گذاری در واحدهای تجاری وابسته و مشارکت های خاص، نحوه حسابداری سرمایه گذاری هایی را مشخص می کند که در آنها سرمایه گذار دارای نفوذ قابل ملاحظه یا کنترل مشترک است.
یکی از مهم ترین موضوعات این استاندارد، استفاده از روش ارزش ویژه است. در این روش، سهم سرمایه گذار از سود یا زیان واحد سرمایه پذیر در حسابداری سرمایه گذاری مورد توجه قرار می گیرد.
تشخیص تفاوت بین واحد تجاری وابسته، مشارکت خاص و واحد تجاری فرعی نیز اهمیت زیادی دارد. در واحد وابسته، سرمایه گذار نفوذ قابل ملاحظه دارد؛ در مشارکت خاص، کنترل به صورت مشترک اعمال می شود و در واحد فرعی، کنترل اصلی در اختیار شرکت مادر است.
همچنین تغییرات در رابطه سرمایه گذاری، کاهش ارزش، دریافت سود سهام و الزامات افشای اطلاعات باید به شکل صحیح بررسی و ثبت شوند.
استفاده از نرم افزارهای مالی و مدیریتی نیز می تواند به شرکت ها کمک کند اطلاعات سرمایه گذاری ها، قراردادها، شرکا و عملکرد واحدهای وابسته را منظم تر مدیریت کنند.
سوالات متداول
استاندارد حسابداری شماره ۲۰ درباره چیست؟
استاندارد حسابداری شماره ۲۰ درباره نحوه حسابداری سرمایه گذاری در واحدهای تجاری وابسته و مشارکت های خاص و الزامات استفاده از روش ارزش ویژه است.
واحد تجاری وابسته چیست؟
واحد تجاری وابسته، واحدی است که سرمایه گذار بر آن نفوذ قابل ملاحظه دارد، اما کنترل کامل آن را در اختیار ندارد.
نفوذ قابل ملاحظه چیست؟
نفوذ قابل ملاحظه یعنی توانایی مشارکت در تصمیم گیری های مربوط به سیاست های مالی و عملیاتی سرمایه پذیر بدون داشتن کنترل کامل یا کنترل مشترک.
مشارکت خاص چیست؟
مشارکت خاص، توافقی قراردادی است که در آن دو یا چند طرف به صورت مشترک یک فعالیت اقتصادی را کنترل می کنند.
روش ارزش ویژه چیست؟
روش ارزش ویژه روشی است که در آن مبلغ دفتری سرمایه گذاری با توجه به سهم سرمایه گذار از سود، زیان و برخی تغییرات خالص دارایی های سرمایه پذیر تغییر می کند.
آیا روش ارزش ویژه برای تمام سرمایه گذاری ها استفاده می شود؟
خیر. روش ارزش ویژه برای سرمایه گذاری های مشمول استاندارد استفاده می شود و در برخی شرایط خاص، معافیت ها یا روش های دیگری طبق الزامات استاندارد قابل استفاده است.
تفاوت شرکت وابسته و شرکت فرعی چیست؟
در شرکت وابسته، سرمایه گذار نفوذ قابل ملاحظه دارد؛ اما در شرکت فرعی، شرکت مادر کنترل فعالیت های اصلی را در اختیار دارد.
آیا درصد مالکیت به تنهایی نفوذ قابل ملاحظه را مشخص می کند؟
خیر. درصد مالکیت یکی از عوامل مهم است، اما حق رای، ترکیب سهامداران، عضویت در هیئت مدیره و سایر شرایط نیز باید بررسی شود.
اگر سرمایه گذاری دچار کاهش ارزش شود چه اتفاقی می افتد؟
در صورت وجود نشانه های کاهش ارزش، مبلغ دفتری سرمایه گذاری با مبلغ قابل بازیافت مقایسه می شود و در صورت احراز شرایط لازم، زیان کاهش ارزش شناسایی می شود.
درباره رسا CRM
رسا CRM با ارائه راهکارهای نرم افزاری برای مدیریت ارتباط با مشتریان، فرآیندهای سازمانی و اطلاعات مدیریتی، به کسب و کارها کمک می کند اطلاعات خود را یکپارچه تر مدیریت کنند.
مدیریت اطلاعات شرکت های وابسته، شرکای تجاری، قراردادهای مشارکت، سرمایه گذاری ها و ارتباطات سازمانی در یک سیستم یکپارچه می تواند به مدیران کمک کند کنترل دقیق تری بر روابط تجاری و اطلاعات مهم شرکت داشته باشند.
📞 شماره تماس: 09108623698
