بلاگ
حسابداری مشارکت های خاص استاندارد حسابداری شماره ۲۳
استاندارد حسابداری شماره ۲۳ چیست؟
استاندارد حسابداری شماره ۲۳ درباره نحوه ثبت و گزارشگری مالی مشارکت های خاص است.
در بسیاری از فعالیت های اقتصادی، یک شرکت به تنهایی یک پروژه یا فعالیت را انجام نمی دهد. گاهی چند شرکت یا سرمایه گذار برای اجرای یک پروژه مشترک با یکدیگر همکاری می کنند.
برای مثال:
- ساخت یک پروژه عمرانی
- اجرای یک پروژه نفت و گاز
- توسعه یک معدن
- تولید یک محصول مشترک
- اجرای پروژه های زیرساختی
- بهره برداری مشترک از یک دارایی
در چنین شرایطی، ممکن است چند طرف در تصمیم گیری های اصلی و کنترل فعالیت مشارکت داشته باشند.
استاندارد حسابداری شماره ۲۳ برای تعیین نحوه حسابداری و گزارشگری این نوع مشارکت ها تدوین شده بود.
خلاصه استاندارد حسابداری شماره ۲۳ در یک نگاه
| مورد | توضیح |
|---|---|
| عنوان استاندارد | حسابداری مشارکت های خاص |
| شماره استاندارد | ۲۳ |
| موضوع اصلی | نحوه حسابداری مشارکت هایی که تحت کنترل مشترک هستند |
| مفهوم کلیدی | کنترل مشترک |
| طرف های اصلی | شریک خاص و سرمایه گذار |
| انواع مشارکت | عملیات مشترک، دارایی های مشترک و واحد تجاری مشترک |
| موضوع مهم | نحوه شناسایی دارایی ها، بدهی ها، درآمدها و هزینه ها |
| حوزه گزارشگری | صورت های مالی شرکا و سرمایه گذاران |
| وضعیت استاندارد | کنارگذاری از ۱ فروردین ۱۴۰۰ |
| هدف | ارائه اطلاعات شفاف درباره مشارکت های تحت کنترل مشترک |
استاندارد حسابداری شماره ۲۳ با عنوان حسابداری مشارکت های خاص، نحوه حسابداری مشارکت هایی را بررسی می کند که در آنها کنترل فعالیت یا منابع میان دو یا چند طرف به صورت مشترک انجام می شود. این استاندارد موضوعاتی مانند عملیات تحت کنترل مشترک، دارایی های تحت کنترل مشترک و واحدهای تجاری تحت کنترل مشترک را پوشش می دهد.
نکته مهم درباره وضعیت استاندارد حسابداری شماره ۲۳
استاندارد حسابداری شماره ۲۳ در فهرست استانداردهای حسابداری ایران با عنوان حسابداری مشارکت های خاص قرار داشت.
با این حال، طبق اطلاعات منتشر شده درباره استانداردهای حسابداری ایران، این استاندارد از ۱ فروردین ۱۴۰۰ کنار گذاشته شده است.
بنابراین، هنگام استفاده از این استاندارد در مطالعات حسابداری، آموزش یا بررسی سوابق حسابداری، باید به وضعیت اجرایی آن توجه کرد.
با وجود کنارگذاری، آشنایی با مفاهیم این استاندارد همچنان برای شناخت نحوه برخورد با مشارکت های مشترک و تحولات استانداردهای حسابداری اهمیت آموزشی دارد.
مشارکت خاص چیست؟
مشارکت خاص، توافقی قراردادی است که در آن دو یا چند طرف برای انجام یک فعالیت اقتصادی با یکدیگر همکاری می کنند و تصمیم گیری های مهم درباره فعالیت، تحت کنترل مشترک طرف ها قرار دارد.
در این نوع مشارکت، هیچ یک از طرف ها به تنهایی کنترل کامل فعالیت را در اختیار ندارد.
تصمیم های مهم ممکن است با توافق طرف های مشارکت اتخاذ شوند.
برای مثال، دو شرکت ممکن است برای ساخت یک کارخانه جدید با یکدیگر قرارداد ببندند.
در این شرایط:
- شرکت اول سرمایه و تجهیزات فراهم می کند.
- شرکت دوم سرمایه و تخصص فنی ارائه می دهد.
- تصمیم های مهم با توافق دو طرف اتخاذ می شود.
این ساختار می تواند نمونه ای از یک مشارکت تحت کنترل مشترک باشد.
کنترل مشترک چیست؟
کنترل مشترک به معنای تقسیم کنترل یک فعالیت اقتصادی بر اساس توافق قراردادی میان دو یا چند طرف است.
کنترل مشترک معمولا زمانی وجود دارد که تصمیم گیری درباره فعالیت های مهم اقتصادی نیازمند توافق طرف های مشارکت باشد.
این موضوع با مالکیت ساده تفاوت دارد.
ممکن است یک شرکت درصدی از یک پروژه را در اختیار داشته باشد، اما اگر تصمیم گیری های اصلی بدون توافق شریک دیگر امکان پذیر نباشد، موضوع کنترل مشترک مطرح می شود.
توافق قراردادی در مشارکت خاص
توافق قراردادی، پایه اصلی بسیاری از مشارکت های خاص است.
این توافق مشخص می کند:
- طرف های مشارکت چه کسانی هستند.
- هر طرف چه میزان سرمایه می آورد.
- مسئولیت هر طرف چیست.
- سود و زیان چگونه تقسیم می شود.
- تصمیم های مهم چگونه اتخاذ می شوند.
- دارایی ها متعلق به چه کسی هستند.
- بدهی ها چگونه تسویه می شوند.
- فعالیت مشارکت چگونه مدیریت می شود.
وجود توافق روشن می تواند از اختلاف میان شرکا جلوگیری کند.
طرف های اصلی مشارکت خاص
در مشارکت خاص معمولا دو گروه اصلی وجود دارند:
شریک خاص
شریکی است که در کنترل مشترک فعالیت مشارکت دارد.
این شریک در تصمیم های مهم مربوط به فعالیت نقش مستقیم دارد.
سرمایه گذار
سرمایه گذار ممکن است در فعالیت مشارکت سرمایه گذاری داشته باشد، اما کنترل مشترک آن را در اختیار نداشته باشد.
تفاوت میان شریک خاص و سرمایه گذار در میزان کنترل و نقش آنها در تصمیم گیری های اقتصادی است.
انواع مشارکت های خاص
استاندارد حسابداری شماره ۲۳ سه نوع اصلی مشارکت خاص را مورد توجه قرار می دهد:
- عملیات تحت کنترل مشترک
- دارایی های تحت کنترل مشترک
- واحدهای تجاری تحت کنترل مشترک
هر یک از این انواع، ویژگی های خاص خود را دارد و نحوه حسابداری آنها متفاوت است.
عملیات تحت کنترل مشترک چیست؟
در عملیات تحت کنترل مشترک، طرف های مشارکت با یکدیگر برای انجام یک فعالیت اقتصادی همکاری می کنند، اما لزوما یک واحد تجاری جداگانه تشکیل نمی دهند.
هر شریک معمولا:
- از منابع خود استفاده می کند.
- هزینه های مربوط به خود را متحمل می شود.
- سهم خود از درآمد را شناسایی می کند.
- مسئولیت بخشی از فعالیت را بر عهده دارد.
برای مثال، دو شرکت ممکن است برای اجرای یک پروژه ساختمانی با یکدیگر همکاری کنند، بدون اینکه شرکت جدیدی تشکیل دهند.
مثال عملیات مشترک
فرض کنید شرکت «الف» و شرکت «ب» برای اجرای یک پروژه عمرانی قرارداد مشترک امضا می کنند.
شرکت «الف»:
- ماشین آلات را تامین می کند.
- بخشی از کارکنان را در اختیار پروژه قرار می دهد.
شرکت «ب»:
- مصالح ساختمانی را تامین می کند.
- مسئولیت بخش فنی پروژه را بر عهده می گیرد.
اگر هر دو شرکت در تصمیم های اصلی پروژه نقش داشته باشند، این فعالیت می تواند نمونه ای از عملیات تحت کنترل مشترک باشد.
دارایی های تحت کنترل مشترک چیست؟
در برخی مشارکت ها، طرف های مشارکت به صورت مشترک از یک یا چند دارایی استفاده می کنند.
در این حالت، هر طرف ممکن است سهم مشخصی از دارایی یا منافع اقتصادی آن را داشته باشد.
برای مثال:
- یک دستگاه تولیدی
- یک خط لوله
- یک معدن
- یک ساختمان
- تجهیزات تخصصی
ممکن است توسط چند شرکت به صورت مشترک کنترل و استفاده شود.
حسابداری دارایی های مشترک
در مشارکت مربوط به دارایی های مشترک، هر شریک باید سهم خود از موارد مربوط را در حساب های خود شناسایی کند.
این موارد می تواند شامل:
- سهم از دارایی
- سهم از بدهی
- سهم از درآمد
- سهم از هزینه
باشد.
هدف این است که صورت های مالی هر شریک، سهم واقعی او از فعالیت اقتصادی مشترک را نشان دهد.
واحد تجاری تحت کنترل مشترک چیست؟
واحد تجاری تحت کنترل مشترک، مشارکتی است که در قالب یک واحد تجاری جداگانه فعالیت می کند.
برای مثال، چند شرکت ممکن است یک شرکت جدید تاسیس کنند و هر یک سهم مشخصی از آن داشته باشند.
در این حالت:
- واحد تجاری جداگانه تشکیل می شود.
- دارایی ها در دفاتر واحد تجاری ثبت می شوند.
- بدهی ها در دفاتر همان واحد ثبت می شوند.
- درآمد و هزینه در صورت های مالی واحد مشترک ارائه می شود.
شرکا نیز باید نحوه انعکاس سرمایه گذاری خود را در صورت های مالی بررسی کنند.
تفاوت انواع مشارکت های خاص
| نوع مشارکت | ساختار | دارایی ها | درآمد و هزینه |
| عملیات مشترک | معمولا بدون تشکیل واحد جداگانه | هر شریک سهم خود را شناسایی می کند | هر شریک سهم خود را ثبت می کند |
| دارایی مشترک | استفاده یا کنترل مشترک دارایی | سهم هر شریک شناسایی می شود | سهم هر شریک شناسایی می شود |
| واحد تجاری مشترک | تشکیل واحد تجاری جداگانه | در دفاتر واحد مشترک ثبت می شود | در صورت های مالی واحد مشترک ارائه می شود |
حسابداری عملیات تحت کنترل مشترک
در عملیات تحت کنترل مشترک، هر شریک باید معاملات و سهم خود از فعالیت را در حساب های خود منعکس کند.
برای مثال، اگر یک شریک ۴۰ درصد از درآمد یک فعالیت مشترک را دریافت کند، باید سهم مربوط به درآمد را طبق شرایط قرارداد و الزامات حسابداری شناسایی کند.
همچنین سهم شریک از هزینه ها و تعهدات نیز باید در حساب های او منعکس شود.
حسابداری دارایی های تحت کنترل مشترک
در دارایی های تحت کنترل مشترک، هر شریک سهم خود از دارایی را در صورت های مالی خود شناسایی می کند.
برای مثال، اگر دو شرکت به صورت مشترک مالک یک دستگاه باشند:
- شرکت اول سهم خود از دستگاه را ثبت می کند.
- شرکت دوم نیز سهم خود را ثبت می کند.
همچنین استهلاک و سایر هزینه های مرتبط نیز می تواند بر اساس سهم هر شریک شناسایی شود.
حسابداری واحدهای تجاری تحت کنترل مشترک
در واحد تجاری تحت کنترل مشترک، یک واحد اقتصادی جداگانه وجود دارد.
این واحد:
- دارایی های خود را ثبت می کند.
- بدهی های خود را شناسایی می کند.
- درآمدها و هزینه های خود را ثبت می کند.
- صورت های مالی مستقل تهیه می کند.
شریک خاص باید نحوه انعکاس سرمایه گذاری خود در این واحد را بر اساس الزامات مربوط بررسی کند.
صورت های مالی شریک خاص
صورت های مالی شریک خاص باید سهم واقعی او از مشارکت را به شکل مناسب نشان دهد.
این اطلاعات می تواند شامل:
- سهم از دارایی ها
- سهم از بدهی ها
- سهم از درآمدها
- سهم از هزینه ها
- سرمایه گذاری در واحد مشترک
باشد.
هدف از این گزارشگری، ارائه تصویری شفاف از منافع و تعهدات شریک در مشارکت است.
صورت های مالی تلفیقی شریک خاص
در برخی شرایط، شریک خاص ممکن است صورت های مالی تلفیقی تهیه کند.
در این صورت، نحوه انعکاس مشارکت مشترک باید بر اساس ماهیت مشارکت و الزامات حسابداری مربوط انجام شود.
موضوع مهم این است که استفاده کنندگان صورت های مالی باید بتوانند آثار اقتصادی مشارکت را در وضعیت مالی و عملکرد شرکت مشاهده کنند.
صورت های مالی جداگانه شریک خاص
گاهی یک شرکت علاوه بر صورت های مالی تلفیقی، صورت های مالی جداگانه نیز تهیه می کند.
در صورت های مالی جداگانه، سرمایه گذاری در مشارکت خاص طبق روش حسابداری مربوط ارائه می شود.
انتخاب روش مناسب به نوع مشارکت و الزامات استانداردهای مربوط بستگی دارد.
معاملات بین شریک خاص و مشارکت خاص
ممکن است بین شریک خاص و مشارکت مشترک معاملات مختلفی انجام شود.
برای مثال:
- فروش کالا
- ارائه خدمات
- انتقال دارایی
- اعطای وام
- دریافت تسهیلات
- انتقال تجهیزات
در این شرایط، معاملات باید با دقت بررسی و آثار آنها به شکل صحیح در صورت های مالی منعکس شود.
معاملات فروش دارایی به مشارکت خاص
فرض کنید یک شریک خاص دارایی خود را به مشارکت مشترک می فروشد.
در این حالت باید بررسی شود:
- آیا سود معامله تحقق یافته است؟
- چه مقدار از سود مربوط به شریک است؟
- آیا بخشی از منافع همچنان نزد شریک باقی مانده است؟
نحوه شناسایی سود یا زیان به شرایط معامله و میزان مشارکت طرف ها بستگی دارد.
معاملات خرید از مشارکت خاص
اگر شریک خاص از مشارکت مشترک کالا یا دارایی خریداری کند، باید نحوه ثبت معامله و سود مربوط بررسی شود.
در صورت وجود سود تحقق نیافته، ممکن است لازم باشد بخشی از سود تا زمان تحقق اقتصادی واقعی تعدیل شود.
هدف از این کار جلوگیری از شناسایی زودهنگام سود است.
گزارشگری مالی سرمایه گذار
سرمایه گذار در مشارکت خاص ممکن است کنترل مشترک نداشته باشد.
در این شرایط، نحوه حسابداری سرمایه گذاری او به میزان نفوذ و حقوق اقتصادی وی بستگی دارد.
به همین دلیل، سرمایه گذار باید بررسی کند:
- آیا کنترل مشترک دارد؟
- آیا نفوذ قابل ملاحظه دارد؟
- آیا تنها یک سرمایه گذاری عادی انجام داده است؟
پاسخ به این پرسش ها در تعیین روش حسابداری اهمیت دارد.
نقش مجری مشارکت خاص
در برخی مشارکت ها، یک طرف به عنوان مجری یا مدیر فعالیت انتخاب می شود.
مجری ممکن است مسئولیت:
- مدیریت عملیات
- هماهنگی شرکا
- اجرای قرارداد
- تهیه گزارش ها
- مدیریت منابع
را بر عهده داشته باشد.
با این حال، مجری بودن به تنهایی به معنای مالکیت یا کنترل کامل مشارکت نیست.
افشای اطلاعات مشارکت های خاص
اطلاعات مربوط به مشارکت های خاص باید به اندازه ای افشا شود که استفاده کنندگان بتوانند آثار مالی و اقتصادی آن را درک کنند.
اطلاعات قابل افشا می تواند شامل موارد زیر باشد:
- ماهیت مشارکت
- نام یا نوع فعالیت
- میزان سهم شریک
- تعهدات مرتبط
- سهم از دارایی ها
- سهم از بدهی ها
- درآمدهای مشارکت
- هزینه های مشارکت
- تعهدات احتمالی
- معاملات با مشارکت خاص
جدول اختصاصی شناسایی و گزارشگری مشارکت خاص
| مرحله | پرسش اصلی | نتیجه حسابداری |
| ۱ | آیا توافق قراردادی وجود دارد؟ | بررسی مبنای مشارکت |
| ۲ | آیا کنترل مشترک وجود دارد؟ | تعیین ماهیت مشارکت |
| ۳ | آیا واحد تجاری جداگانه تشکیل شده است؟ | تعیین ساختار گزارشگری |
| ۴ | آیا دارایی به صورت مشترک کنترل می شود؟ | شناسایی سهم دارایی |
| ۵ | آیا عملیات بدون واحد جداگانه انجام می شود؟ | شناسایی سهم درآمد و هزینه |
| ۶ | آیا معاملات بین شریک و مشارکت انجام شده است؟ | بررسی آثار معامله |
| ۷ | آیا تعهدات مشترک وجود دارد؟ | بررسی افشا و شناسایی |
| ۸ | آیا اطلاعات برای استفاده کنندگان با اهمیت است؟ | افشای اطلاعات مربوط |
تفاوت مشارکت خاص و سرمایه گذاری عادی
مشارکت خاص با یک سرمایه گذاری عادی تفاوت دارد.
در سرمایه گذاری عادی، سرمایه گذار معمولا در تصمیم گیری های اصلی واحد سرمایه پذیر کنترل مشترک ندارد.
اما در مشارکت خاص، تصمیم های مهم ممکن است با توافق دو یا چند شریک اتخاذ شوند.
بنابراین، میزان کنترل و نقش در تصمیم گیری، یکی از مهم ترین تفاوت های این دو مفهوم است.
اهمیت توافق قراردادی در مشارکت مشترک
یکی از مهم ترین عوامل در تشخیص ماهیت مشارکت، بررسی قرارداد است.
قرارداد می تواند مشخص کند:
- چه کسی تصمیم گیرنده است.
- تصمیم ها چگونه اتخاذ می شوند.
- سود چگونه تقسیم می شود.
- زیان بر عهده چه کسی است.
- مسئولیت بدهی ها با چه کسی است.
- دارایی ها متعلق به چه کسی هستند.
به همین دلیل، بررسی عنوان قرارداد به تنهایی کافی نیست و محتوای واقعی آن اهمیت زیادی دارد.
اشتباهات رایج در حسابداری مشارکت های خاص
اشتباه در تشخیص کنترل مشترک
وجود چند شریک به تنهایی به معنای کنترل مشترک نیست.
باید شرایط تصمیم گیری و قرارداد بررسی شود.
ثبت نکردن سهم واقعی شریک
هر شریک باید سهم واقعی خود از دارایی ها، بدهی ها، درآمدها و هزینه ها را به شکل صحیح منعکس کند.
اشتباه گرفتن سرمایه گذاری با مشارکت خاص
هر سرمایه گذاری مشترکی لزوما مشارکت خاص محسوب نمی شود.
نادیده گرفتن معاملات بین شرکا
معاملات بین شریک و مشارکت باید به دقت بررسی شوند.
افشای ناقص تعهدات
تعهدات مربوط به مشارکت های خاص ممکن است برای استفاده کنندگان صورت های مالی با اهمیت باشند.
نقش نرم افزارهای مالی و مدیریتی در مدیریت مشارکت ها
شرکت هایی که در چند پروژه مشترک فعالیت دارند، معمولا با حجم زیادی از اطلاعات مالی و قراردادی مواجه هستند.
نرم افزارهای مدیریتی می توانند به شرکت ها کمک کنند:
- اطلاعات شرکا را مدیریت کنند.
- قراردادهای مشترک را ثبت کنند.
- سهم هر شریک را پیگیری کنند.
- درآمد و هزینه پروژه ها را کنترل کنند.
- تعهدات مالی را ثبت کنند.
- گزارش های مدیریتی تهیه کنند.
- اطلاعات پروژه های مختلف را تفکیک کنند.
مدیریت یکپارچه اطلاعات می تواند احتمال خطا در ثبت و گزارشگری مشارکت ها را کاهش دهد.
نقش رسا CRM در مدیریت اطلاعات مشارکت های تجاری
در مشارکت های تجاری، اطلاعات مختلفی درباره شرکا، قراردادها، پروژه ها و ارتباطات تجاری وجود دارد.
رسا CRM می تواند با کمک به مدیریت یکپارچه اطلاعات مشتریان و ارتباطات تجاری، دسترسی به اطلاعات مربوط به شرکا و فرآیندهای کسب و کار را ساده تر کند.
مدیریت منظم اطلاعات ارتباطی و قراردادی به مدیران کمک می کند همکاری های تجاری خود را بهتر پیگیری کنند و اطلاعات مورد نیاز برای تصمیم گیری را سریع تر در اختیار داشته باشند.
📞 شماره تماس: 09108623698
جمع بندی
استاندارد حسابداری شماره ۲۳ با عنوان حسابداری مشارکت های خاص، چارچوبی برای بررسی و گزارشگری مشارکت هایی بود که در آنها دو یا چند طرف، کنترل مشترک یک فعالیت اقتصادی را در اختیار داشتند.
مهم ترین مفاهیم این استاندارد شامل:
- کنترل مشترک
- عملیات تحت کنترل مشترک
- دارایی های تحت کنترل مشترک
- واحدهای تجاری تحت کنترل مشترک
- شریک خاص
- سرمایه گذار
- معاملات بین شریک و مشارکت
است.
تشخیص صحیح نوع مشارکت اهمیت زیادی دارد، زیرا نحوه شناسایی دارایی ها، بدهی ها، درآمدها و هزینه ها به ماهیت مشارکت بستگی دارد.
همچنین بررسی دقیق توافق قراردادی برای تعیین حقوق، تعهدات و میزان کنترل هر یک از طرف ها اهمیت زیادی دارد.
اگرچه این استاندارد از ۱ فروردین ۱۴۰۰ کنار گذاشته شده است، آشنایی با مفاهیم آن برای درک ساختار مشارکت های مشترک و روند تحول استانداردهای حسابداری اهمیت آموزشی دارد.
سوالات متداول
استاندارد حسابداری شماره ۲۳ درباره چیست؟
استاندارد حسابداری شماره ۲۳ درباره نحوه حسابداری و گزارشگری مشارکت های خاص و فعالیت های تحت کنترل مشترک است.
مشارکت خاص چیست؟
مشارکت خاص توافقی قراردادی میان دو یا چند طرف است که در آن فعالیت اقتصادی تحت کنترل مشترک طرف های مشارکت قرار دارد.
کنترل مشترک چیست؟
کنترل مشترک به معنای تقسیم کنترل یک فعالیت اقتصادی میان دو یا چند طرف بر اساس توافق قراردادی است.
انواع مشارکت های خاص کدام اند؟
عملیات تحت کنترل مشترک، دارایی های تحت کنترل مشترک و واحدهای تجاری تحت کنترل مشترک از انواع اصلی مشارکت های خاص هستند.
شریک خاص چه کسی است؟
شریک خاص یکی از طرف های مشارکت است که در کنترل مشترک فعالیت اقتصادی نقش دارد.
آیا سرمایه گذار همان شریک خاص است؟
خیر. سرمایه گذار ممکن است در مشارکت سرمایه گذاری داشته باشد، اما کنترل مشترک فعالیت را در اختیار نداشته باشد.
آیا استاندارد حسابداری شماره ۲۳ هنوز اجرا می شود؟
طبق منابع منتشر شده درباره استانداردهای حسابداری ایران، این استاندارد از ۱ فروردین ۱۴۰۰ کنار گذاشته شده است.
چرا توافق قراردادی در مشارکت های خاص اهمیت دارد؟
زیرا حقوق، مسئولیت ها، نحوه تصمیم گیری، تقسیم سود و زیان و میزان کنترل طرف های مشارکت را مشخص می کند.
آیا مشارکت خاص حتما باید شرکت جدیدی ایجاد کند؟
خیر. برخی مشارکت ها بدون تشکیل واحد تجاری جداگانه و در قالب عملیات یا استفاده مشترک از دارایی ها انجام می شوند.
درباره رسا CRM
رسا CRM با ارائه راهکارهای نرم افزاری برای مدیریت ارتباط با مشتریان و اطلاعات سازمانی، به کسب و کارها کمک می کند ارتباطات، اطلاعات مشتریان و فرآیندهای تجاری خود را منظم تر مدیریت کنند.
در همکاری های مشترک و مشارکت های تجاری، مدیریت دقیق اطلاعات شرکا، قراردادها و ارتباطات اهمیت زیادی دارد. استفاده از یک سیستم منظم می تواند دسترسی به اطلاعات را ساده تر کرده و به مدیران در پیگیری بهتر فعالیت های تجاری کمک کند.
📞 شماره تماس: 09108623698
