بلاگ
ماده 39 قانون مالیات های مستقیم؛ اظهارنامه وقف، حبس، نذر و وصیت
ماده ۳۹ قانون مالیات های مستقیم؛ اظهارنامه مالیاتی وقف، حبس، نذر و وصیت
ماده ۳۹ قانون مالیات های مستقیم یکی از مواد مهم فصل مالیات بر ارث است که تکلیف متولی وقف، حبس و نذرکننده و وصی را در خصوص ارائه اظهارنامه و پرداخت مالیات مشخص می کند.
بر اساس این ماده، اشخاصی که مسئول وقف، حبس، نذر یا وصیت هستند باید در مهلت قانونی، اظهارنامه مربوط به مال را به اداره امور مالیاتی صلاحیتدار ارائه کنند و رسید دریافت کنند.
این ماده همچنین برای مواردی که موضوع وقف، حبس، نذر یا وصیت از مصادیق بند ۳ ماده ۲۴ یا مشمول مقررات مالیات بر درآمد اتفاقی باشد، تکلیف جداگانه ای برای اعلام مشخصات مال و ذی نفع تعیین کرده است.
وضعیت ماده 39 قانون مالیات های مستقیم
ماده ۳۹ حذف نشده و معتبر است.
این ماده به موجب قانون اصلاح قانون مالیات های مستقیم مصوب ۳۱ تیر ۱۳۹۴ اصلاح شده است. در این اصلاحیه، بخشی از متن قبلی ماده ۳۹ حذف شد و متن تبصره نیز به صورت جدید اصلاح شد. بنابراین در این مقاله باید متن اصلاحی سال ۱۳۹۴ مبنا قرار گیرد.
متن ماده 39 قانون مالیات های مستقیم
ماده ۳۹ – در مورد وقف، متولی و در مورد حبس و نذر، حبس و نذرکننده و در مورد وصیت، وصی مکلفند حداکثر ظرف سه ماه از تاریخ وقوع عقد یا فوت موصی حسب مورد اظهارنامه ای روی نمونه ای که از طرف سازمان امور مالیاتی کشور تهیه می شود حاوی مشخصات و ارزش مال مورد وقف یا حبس یا نذر یا وصیت به انضمام اسناد مربوطه به اداره امور مالیاتی صلاحیتدار تسلیم و رسید دریافت دارند و مالیات متعلق را حداکثر ظرف سه ماه از تاریخ انقضای مهلت تسلیم اظهارنامه پرداخت کنند.
تبصره ماده ۳۹
تبصره – در مواردی که موضوع وقف یا حبس یا نذر یا وصیت از مصادیق بند (۳) ماده (۲۴) این قانون یا مشمول مقررات فصل مالیات بر درآمد اتفاقی باشد واقف یا متولی، یا حبس و نذرکننده یا وصی حسب مورد مکلفند مشخصات اموال مورد وقف یا حبس یا نذر یا وصیت و مشخصات ذی نفع را روی نمونه ای که از طرف سازمان امور مالیاتی کشور تهیه می شود درج و حداکثر ظرف مدت سه ماه از تاریخ وقوع عقد یا فوت موصی به اداره امور مالیاتی صلاحیتدار تسلیم کنند و رسید دریافت دارند.
ماده ۳۹ به زبان ساده
ماده ۳۹ در اصل می گوید اگر مالی وقف، حبس، نذر یا وصیت شود، شخصی که مسئول اجرای این موضوع است باید اطلاعات مربوط به مال و ارزش آن را در قالب اظهارنامه به اداره امور مالیاتی ارائه کند.
برای وقف، این تکلیف بر عهده متولی است.
در مورد حبس و نذر، حبس کننده و نذرکننده مسئول انجام تکلیف مقرر هستند.
در مورد وصیت نیز وصی باید اظهارنامه مربوط را ارائه کند.
مهلت اصلی برای ارائه اظهارنامه، حداکثر سه ماه از تاریخ وقوع عقد یا فوت موصی است.
چه کسانی باید اظهارنامه ماده ۳۹ را ارائه کنند؟
بر اساس ماده ۳۹، مسئول ارائه اظهارنامه با توجه به نوع عمل حقوقی متفاوت است:
- در مورد وقف: متولی
- در مورد حبس: حبس کننده
- در مورد نذر: نذرکننده
- در مورد وصیت: وصی
بنابراین ماده ۳۹ مسئولیت ارائه اطلاعات مالیاتی را متناسب با نوع وقف، حبس، نذر یا وصیت مشخص کرده است.
مهلت ارائه اظهارنامه ماده ۳۹ چقدر است؟
طبق ماده ۳۹، اظهارنامه باید حداکثر ظرف سه ماه ارائه شود.
در مورد وقف، حبس و نذر، مهلت از تاریخ وقوع عقد محاسبه می شود.
در مورد وصیت، مهلت از تاریخ فوت موصی محاسبه می شود.
بنابراین توجه به تاریخ شروع مهلت در این ماده اهمیت زیادی دارد.
اظهارنامه ماده ۳۹ باید شامل چه اطلاعاتی باشد؟
اظهارنامه موضوع ماده ۳۹ باید حاوی اطلاعات مربوط به مشخصات و ارزش مال مورد وقف، حبس، نذر یا وصیت باشد.
همچنین باید اسناد مربوط به مال نیز به اظهارنامه ضمیمه شود.
در نتیجه، ارائه صرف یک اظهارنامه بدون اطلاعات و اسناد مورد نیاز، هدف مقرر در ماده ۳۹ را تامین نمی کند.
اظهارنامه باید به کجا ارائه شود؟
اظهارنامه باید به اداره امور مالیاتی صلاحیتدار ارائه شود.
شخص مکلف پس از تسلیم اظهارنامه باید رسید دریافت کند تا ارائه اظهارنامه و انجام تکلیف قانونی قابل اثبات باشد.
پرداخت مالیات در ماده ۳۹
ماده ۳۹ علاوه بر تکلیف ارائه اظهارنامه، مهلت پرداخت مالیات متعلق را نیز مشخص کرده است.
بر اساس متن فعلی ماده، مالیات متعلق باید حداکثر ظرف سه ماه از تاریخ انقضای مهلت تسلیم اظهارنامه پرداخت شود.
بنابراین باید میان دو مهلت تفاوت قائل شد:
- مهلت ارائه اظهارنامه: حداکثر سه ماه از تاریخ وقوع عقد یا فوت موصی.
- مهلت پرداخت مالیات: حداکثر سه ماه پس از پایان مهلت تسلیم اظهارنامه.
تبصره ماده ۳۹ چه می گوید؟
تبصره ماده ۳۹ مربوط به شرایطی است که موضوع وقف، حبس، نذر یا وصیت:
- از مصادیق بند ۳ ماده ۲۴ قانون مالیات های مستقیم باشد؛ یا
- مشمول مقررات فصل مالیات بر درآمد اتفاقی باشد.
در این شرایط، شخص مسئول باید علاوه بر مشخصات مال، مشخصات ذی نفع را نیز در فرم مربوط درج کند و حداکثر ظرف سه ماه از تاریخ وقوع عقد یا فوت موصی، اطلاعات را به اداره امور مالیاتی صلاحیتدار ارائه دهد.
تفاوت ماده ۳۹ با تبصره آن
یکی از نکات مهم ماده ۳۹، تفاوت میان حکم اصلی ماده و تبصره آن است.
در حکم اصلی، موضوع اصلی شامل ارائه اظهارنامه حاوی مشخصات و ارزش مال و سپس پرداخت مالیات متعلق است.
اما تبصره درباره موارد خاصی است که موضوع مشمول بند ۳ ماده ۲۴ یا فصل مالیات بر درآمد اتفاقی باشد. در این حالت، مشخصات ذی نفع نیز باید اعلام شود.
ارتباط ماده ۳۹ با ماده ۳۸
ماده ۳۸ درباره نحوه برخورد مالیاتی با اموال ناشی از نذر و وصیت و همچنین منافع اموال موضوع نذر، وصیت، وقف و حبس صحبت می کند.
ماده ۳۹ در ادامه، بیشتر به تکلیف اظهار و اعلام اطلاعات و پرداخت مالیات می پردازد.
بنابراین این دو ماده از نظر موضوعی ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند و مطالعه آنها در کنار هم می تواند درک فرآیند مالیات مربوط به وقف، حبس، نذر و وصیت را ساده تر کند.
اصلاح ماده ۳۹ در سال ۱۳۹۴
یکی از نکات مهم درباره ماده ۳۹ این است که متن فعلی آن با متن قدیمی تفاوت دارد.
در اصلاحیه قانون مالیات های مستقیم مصوب ۳۱ تیر ۱۳۹۴، عبارت هایی از متن قبلی ماده ۳۹ حذف شدند؛ از جمله بخش مربوط به پرداخت مالیات منافع هر سال و استفاده از تسهیلات مواد ۴۰ و ۴۱.
همچنین تبصره ماده ۳۹ نیز به طور کامل اصلاح شد.
بنابراین در تولید محتوای آموزشی درباره ماده ۳۹، نباید متن قدیمی را به عنوان متن فعلی قانون منتشر کرد.
ماده ۳۹ چند تبصره دارد؟
ماده ۳۹ قانون مالیات های مستقیم دارای یک تبصره است.
این تبصره درباره نحوه اعلام مشخصات اموال و ذی نفع در موارد مربوط به بند ۳ ماده ۲۴ یا مالیات بر درآمد اتفاقی است.
نکات مهم ماده ۳۹ قانون مالیات های مستقیم
- ماده ۳۹ حذف نشده و معتبر است.
- متن فعلی ماده ۳۹ مربوط به اصلاحیه قانون مالیات های مستقیم مصوب ۳۱ تیر ۱۳۹۴ است.
- متولی در مورد وقف مسئول ارائه اظهارنامه است.
- حبس کننده و نذرکننده در مورد حبس و نذر مسئول انجام تکلیف هستند.
- وصی در مورد وصیت مسئول ارائه اظهارنامه است.
- مهلت ارائه اظهارنامه حداکثر سه ماه از تاریخ وقوع عقد یا فوت موصی است.
- اظهارنامه باید شامل مشخصات و ارزش مال باشد.
- اسناد مربوط به مال نیز باید به اظهارنامه ضمیمه شود.
- اظهارنامه باید به اداره امور مالیاتی صلاحیتدار ارائه شود.
- پس از ارائه اظهارنامه باید رسید دریافت شود.
- مالیات متعلق باید حداکثر ظرف سه ماه از تاریخ انقضای مهلت تسلیم اظهارنامه پرداخت شود.
- تبصره ماده ۳۹ برای موارد مربوط به بند ۳ ماده ۲۴ و مالیات بر درآمد اتفاقی، اعلام مشخصات ذی نفع را نیز مقرر کرده است.
- ماده ۳۹ دارای یک تبصره است.
- بخش هایی از ماده ۳۹ در اصلاحیه سال ۱۳۹۴ حذف و متن تبصره آن اصلاح شده است.
خلاصه ماده ۳۹ قانون مالیات های مستقیم
| مورد | توضیح |
|---|---|
| شماره ماده | ۳۹ |
| وضعیت | معتبر |
| موضوع اصلی | اظهارنامه و پرداخت مالیات وقف، حبس، نذر و وصیت |
| مسئول وقف | متولی |
| مسئول حبس | حبس کننده |
| مسئول نذر | نذرکننده |
| مسئول وصیت | وصی |
| مهلت اظهارنامه | حداکثر سه ماه |
| شروع مهلت وقف، حبس و نذر | تاریخ وقوع عقد |
| شروع مهلت وصیت | تاریخ فوت موصی |
| محل ارائه | اداره امور مالیاتی صلاحیتدار |
| اطلاعات اظهارنامه | مشخصات و ارزش مال به همراه اسناد مربوط |
| مهلت پرداخت مالیات | حداکثر سه ماه از تاریخ انقضای مهلت تسلیم اظهارنامه |
| تعداد تبصره | یک تبصره |
| موضوع تبصره | اعلام مشخصات مال و ذی نفع در موارد مقرر |
سوالات متداول درباره ماده 39 قانون مالیات های مستقیم
ماده ۳۹ قانون مالیات های مستقیم درباره چیست؟
ماده ۳۹ درباره تکلیف متولی، حبس کننده، نذرکننده و وصی برای ارائه اظهارنامه و پرداخت مالیات مربوط به وقف، حبس، نذر و وصیت است.
چه کسی در مورد وقف باید اظهارنامه ارائه کند؟
در مورد وقف، متولی مسئول ارائه اظهارنامه موضوع ماده ۳۹ است.
چه کسی در مورد وصیت مسئول اظهارنامه است؟
در مورد وصیت، وصی مکلف به ارائه اظهارنامه موضوع ماده ۳۹ است.
مهلت ارائه اظهارنامه ماده ۳۹ چقدر است؟
حداکثر سه ماه از تاریخ وقوع عقد یا در مورد وصیت، از تاریخ فوت موصی.
اظهارنامه ماده ۳۹ باید چه اطلاعاتی داشته باشد؟
اظهارنامه باید شامل مشخصات و ارزش مال مورد وقف، حبس، نذر یا وصیت باشد و اسناد مربوط نیز به آن ضمیمه شود.
مالیات ماده ۳۹ چه زمانی باید پرداخت شود؟
طبق متن فعلی ماده، مالیات متعلق حداکثر ظرف سه ماه از تاریخ انقضای مهلت تسلیم اظهارنامه باید پرداخت شود.
ماده ۳۹ چند تبصره دارد؟
ماده ۳۹ دارای یک تبصره است.
تبصره ماده ۳۹ درباره چیست؟
تبصره درباره مواردی است که موضوع وقف، حبس، نذر یا وصیت از مصادیق بند ۳ ماده ۲۴ یا مشمول مالیات بر درآمد اتفاقی باشد. در این موارد مشخصات مال و ذی نفع باید در مهلت قانونی به اداره امور مالیاتی اعلام شود.
آیا ماده ۳۹ در سال ۱۳۹۴ اصلاح شده است؟
بله. ماده ۳۹ و تبصره آن به موجب قانون اصلاح قانون مالیات های مستقیم مصوب ۳۱ تیر ۱۳۹۴ اصلاح شده اند.
درباره رسا سی آر ام
در فرآیندهای مالی و اداری، انجام به موقع امور، ثبت اطلاعات و پیگیری مهلت ها اهمیت زیادی دارد. همان طور که ماده ۳۹ برای ارائه اظهارنامه و پرداخت مالیات، مهلت های مشخصی تعیین کرده است، در سازمان ها نیز مدیریت درخواست ها و پیگیری وظایف بدون یک فرآیند منظم می تواند باعث تاخیر و بی نظمی شود.
رسا سی آر ام (Rasa CRM) با ارائه سامانه رسا به سازمان ها کمک می کند درخواست های مشتریان و فرآیندهای ارتباطی را در یک بستر منظم مدیریت کنند.
با سامانه رسا می توان درخواست های مشتریان را ثبت کرد، آنها را به واحد یا کارشناس مربوط ارجاع داد، وضعیت هر درخواست را پیگیری کرد و سوابق ارتباط با مشتری را در اختیار مجموعه قرار داد.
این نظم در مدیریت درخواست ها می تواند به سازمان کمک کند تا امور را بهتر پیگیری کند، پاسخگویی را سریع تر انجام دهد و ارتباطات خود با مشتریان را حرفه ای تر مدیریت کند.
اگر مجموعه شما به دنبال راهکاری برای مدیریت بهتر درخواست ها، ساماندهی ارتباطات سازمانی و افزایش سرعت پاسخگویی به مشتریان است، برای آشنایی بیشتر با سامانه رسا می توانید با شماره 09108623698 تماس بگیرید.
جمع بندی
ماده ۳۹ قانون مالیات های مستقیم تکلیف اشخاص مسئول در زمینه وقف، حبس، نذر و وصیت را برای ارائه اظهارنامه و پرداخت مالیات مشخص می کند.
بر اساس این ماده، متولی، حبس کننده، نذرکننده و وصی حسب مورد باید در مهلت مقرر اظهارنامه مربوط را همراه با مشخصات و ارزش مال و اسناد مربوط به اداره امور مالیاتی صلاحیتدار ارائه کنند.
همچنین در موارد خاص موضوع تبصره، اطلاعات مربوط به ذی نفع نیز باید به سازمان امور مالیاتی اعلام شود.
ماده ۳۹ در اصلاحیه سال ۱۳۹۴ تغییر کرده است؛ بنابراین برای استفاده در محتوای آموزشی و سئو، باید متن اصلاحی آن مبنا قرار گیرد و متن قدیمی با متن فعلی قانون اشتباه نشود.